Ierse Setter pups op komst na 3 jaar wachten

Soms heeft het leven zijn eigen timing. Maar het is eindelijk zover: wij verwachten een mooi nest met Ierse Setter pups.

Na een periode van hopen, wachten, plannen, teleurstellingen en opnieuw vertrouwen durven hebben, mogen we eindelijk delen dat Irene (Naddy Irene from Askeaton) drachtig is van Mitch (Marlland Just A Friend). Rond 25 eind mei hopen wij een prachtig nest pups te mogen verwelkomen.

En eerlijk… dat voelt nog steeds een beetje onwerkelijk.

Het verhaal begon in maart 2025
In maart 2025 zijn wij gestart met het plan om met Irene een nest te fokken. Een combinatie waar al langer zorgvuldig over was nagedacht. Niet alleen kijkend naar schoonheid en type, maar vooral naar karakter, gezondheid, pedigree en de kwaliteiten die wij binnen From Askeaton graag willen behouden en versterken.

Zoals veel fokkers weten: een nest plannen is nooit simpelweg “een reu kiezen en afwachten”. Er gaat maanden — soms jaren — voorbereiding aan vooraf. Loopsheden werden gevolgd. Shows werden bezocht. Vierkante ogen door het turen naar een computerscherm om een geschikte reu te vinden. Dierenarts bezoeken. Timing werd besproken. Verwachtingen waren er.

Vol goede moed en vertrouwen gingen we in maart 2025 naar de dekreu Palmer ( Big Red’s Lord Palmerston ). Het was voor zowel Irene als Palmer de eerste dekking, dus het was wat onwennig. Maar uiteindelijk snapten ze beiden wat de bedoeling was en de dekking was geslaagd. Voor de zekerheid zijn we na de eerste dag nog 2 dagen bij Palmer op date geweest.

Maar de eerste dekking bracht geen pups.

Teleurstellend? Ja.
Onverklaarbaar? Soms ook.

Want Irene en Palmer leken alles op papier mee te hebben.

De tweede poging
Bij de tweede poging heb ik bewust gekozen voor een andere reu. Ik koos toen voor de halfbroer van Palmer: Mitch (Marlland Just S Friend) — qua type een reu die dicht bij mijn oorspronkelijke idee bleef, met een vergelijkbare lijn aan vaderskant, dezelfde uitstraling en eveneens een mooie, gezonde reu.

Ik had Mitch al meerder keren op shows gezie en was erg van hem gecharmeerd. En op papier was hij qua gezondheid en inteeltcoefficientie een nog betere keuze voor Irenr.

Waarom ik die keuze maakte? Mitch had op dat moment al twee nesten liggen en had dus bewezen zich voort te kunnen planten. Niet dat ik geen vertrouwen had in Palmer, integendeel — maar ik wist ook dat ik met Irene nog maar beperkt kansen had. Mitch wist ook precies hoe hij moest dekken en dat stukje extra zekerheid gaf rust.

Bij de tweede dekking gingen we opnieuw vol vertrouwen van start.
Soms denk je als fokker: nu moet alles op zijn plaats vallen. Maar opnieuw bleef Irene leeg. En dat kwam hard binnen.

Dat zijn van die momenten waarop je aan jezelf gaat twijfelen. Aan timing. Aan keuzes. Aan alles wat je misschien over het hoofd hebt gezien. En toch… ergens bleef dat gevoel dat dit verhaal nog niet klaar was.

Dat Irene moeder moest worden.
Dat gevoel liet me niet los. Dus ben ik verder gaan zoeken. Niet alleen naar antwoorden, maar naar iemand met gespecialiseerde kennis.

Zo kwam ik uit bij Eduvet Dierenkliniek in Veenendaal, bij dierenarts Atjo Westerhuys, gespecialiseerd in fertiliteit én daarnaast een groot voorstander van homeopathie, waar ikzelf ook een groot voorstander van ben.

Irene werd onderzocht, en er werd onder andere gekeken naar vitamine B12 en foliumzuur.
Daar kwam iets belangrijks uit. Beide waarden bleken fors te laag — en juist deze twee zijn cruciaal in relatie tot vruchtbaarheid en dracht.

Uitslagen:

Vitamine B12:
168,22 pmol/L (Normaal ongeveer 500–900 pmol/L)

Foliumzuur:
14,25 nmol/L (Normaal ongeveer 24–124 nmol/L)

Beiden dus een duidelijke deficiëntie.

Het plan van aanpak
We startten een traject.

• 6 weken lang iedere week een B12-shot
• Daarna om de 2 weken onderhoud
• Dagelijks een half tablet foliumzuur

Wat ik zag gebeuren
En misschien nog mooier dan cijfers op papier… ik zag Irene veranderen. Week na week.

Ze pakte ineens speelgoed.
Ze speelde actiever met andere honden tijdens de wandelingen
Ze werd energieker.
Zelfs mij daagde ze vaker uit voor een spelletje.

Er kwam iets terug. Meer levendigheid. Meer drive. Alsof haar systeem weer beter ging functioneren.

Controle in januari

In januari gingen we terug voor controle. Op basis van mijn verhaal over haar veranderingen zei Atjo dat hij er, door ervaring uit de afgelopen jaren, vrij zeker van was dat de B12-shots hun werk hadden gedaan en de waarden omhoog waren gegaan.
Hij zei zelfs dat hij haar met alle liefde opnieuw wilde testen, maar mij niet onnodig geld uit de portemonnee wilde halen. Dus we hebben niet opnieuw getest. En eerlijk? Dat voelde juist integer.

Daarnaast veranderde er méér, er werd gestart met een homeopathisch traject.

Eerst:
Pulsatilla Pratensis D3
3 keer per dag, totdat Irene loops werd. Zodra de loopsheid zichtbaar werd, moest daar direct mee gestopt worden en overstappen op:

Cimicifuga Racemosa D3

Dat middel geven we tot 6 weken na de dekking, dus daar zitten we nu nog middenin.
En we blijven trouw de foliumzuur geven.

De derde poging — en het magische getal

Toen kwam 23 maart 2026. De derde poging. De derde date.

En misschien moest het precies zo zijn. Want zoals ze zeggen: 3 is een magisch getal.
Dit was Irene haar derde dekking. Na twee keer leeg gebleven te zijn…

is het nu eindelijk raak.

En nee… we verwachten geen drie pups 😉
Irene en Mitch lijken er iets meer van gemaakt te hebben.

Tijdens de echo heeft de DA rond de tien vruchtjes gezien. Dat moment… dat scherm zien, hartjes zien, weten dat er leven groeit… dat vergeet je niet.

Ik was — en ben — buiten zinnen van vreugde.

Na 3 jaar ( weer dat magische getal ) komen er eindelijk weer From Askeaton puppies. En wij zijn ontzettend blij met deze combinatie. Wij verwachten uit deze combinatie pups met uitstraling, karakter en potentie — passend binnen de visie van From Askeaton.

Hoe Irene het nu doet

Irene doet het goed. Ze zit nu in de vroege dracht en we passen haar routine geleidelijk aan.
Beweging wordt aangepast, voeren zorgvuldig opgebouwd en alles draait nu om rust, conditie en een gezonde voorbereiding op een groot nest. Met een verwachte omvang van rond de tien pups nemen we niets licht op. Alles draait nu om de beste start voor moeder én pups.

Voor onze wachtlijst
Wij hebben de afgelopen jaren regelmatig aanvragen ontvangen van mensen die interesse hebben in een pup uit onze kennel. Omdat er nu eindelijk een nest op komst is, benaderen wij eerst de wachtlijst om te horen of mensen nog actief op zoek zijn naar een pup.

Heb je interesse in een pup uit dit nest? Neem gerust contact op.

Op weg naar mei
Als alles goed blijft gaan, verwachten wij de pups rond 25 mei.
Een periode waar wij vol verwachting, spanning en dankbaarheid naar uitkijken.

Na drie jaar.
Na twee lege pogingen.
Na blijven geloven.

Lijkt het er eindelijk op dat er weer kleine Ierse Setter pootjes onderweg zijn.

En dat voelt als niets minder dan een klein wonder.

✨ The magic of three has begun. ✨